Tensorringen: wie was Slim Spurling en wat beweerde hij?

Kopero's tensorring schuif je om je kraan, waar hij passief inwerkt op het stromende water. Je kunt 'm ook los gebruiken als energie-object, bijvoorbeeld naast een waterfles of gewoon op tafel. Achter dat gebogen koperdraad zit een verhaal dat begint bij een Amerikaanse metaalbewerker die de wereld anders bekeek dan de meeste mensen om hem heen: Bill "Slim" Spurling.

In het kort

  • Slim Spurling (1938-2007) boog in 1991 samen met Bill Reid de eerste "Light-Life Ring" van koperdraad.
  • De lengte van de ring is gebaseerd op de "Sacred Cubit", een maat van 20,6 inch die archeocryptograaf Carl Munck herleidde uit oud-Egyptische bouwwerken.
  • Spurling liet zijn uitvinding vastleggen in patentaanvraag US 2009/0040122 A1, "Rings and Harmonizer".
  • Zijn inspiratiebronnen waren Wilhelm Reich en Nikola Tesla.
  • Koper is na zilver het best geleidende metaal ter wereld (ongeveer 5,96×10⁷ S/m), wat verklaart waarom het al eeuwenlang in energietradities terugkeert.
  • Orgonite gebruikt dezelfde koperspiraal-vorm, maar dan gegoten in hars met kwarts: een verwante overtuiging met een andere toepassing.

Van lasser tot uitvinder

Slim Spurling (1938-2007) werkte zijn hele leven met metaal, zonder laboratoriumjas of universitaire aanstelling. Wat hem dreef was een fascinatie voor vorm, materiaal en de ideeën van twee wetenschappers die hem al jaren bezighielden: Wilhelm Reich en Nikola Tesla.

Reich, de Oostenrijks-Amerikaanse psychoanalyticus, had decennia eerder al met metaal geëxperimenteerd. In 1940 bouwde hij zijn eerste orgone-accumulator, een kast opgebouwd uit lagen organisch materiaal en metaal. Reich geloofde dat bepaalde metalen, koper voorop, energie konden aantrekken en weer snel konden terugkaatsen. Spurling nam die inspiratiebron mee zijn werkplaats in.

1991: de eerste Light-Life Ring

Het jaar waarin het samenkwam was 1991. Samen met zijn zakenpartner Bill Reid boog Spurling koperdraad tot een ring, maar niet zomaar tot elke lengte. Hij gebruikte een specifieke lengteformule, afkomstig van een man genaamd Carl Munck, en zo ontstond de eerste "Light-Life Ring". Het was het begin van wat we nu kennen als de tensorring.

Spurling liet het niet bij een idee. Er bestaat een gepubliceerde Amerikaanse patentaanvraag op zijn naam, US 2009/0040122 A1, getiteld "Rings and Harmonizer".

De Sacred Cubit: een oude maat, een moderne claim

Die lengteformule van Carl Munck verdient een eigen verhaal, want daar zit de kern van de mythologie rond de tensorring. Munck noemde zichzelf een archeocryptograaf en claimde een wereldwijd geografisch coördinatenraster te hebben ontdekt, verstopt in de bouwwerken van oude beschavingen. Op basis daarvan herleidde hij de "Sacred Cubit": een lengte van 20,6 inch die volgens hem teruggaat op oud-Egyptische meetkunde en gebaseerd zou zijn op de omtrek van de aarde zelf.

Dit is precies de maat die Spurling gebruikte om zijn ringen te buigen. Het verhaal kreeg in het jaar 2000 nog een vervolg toen Hans Becker er een extra maatvoering aan toevoegde, de zogeheten "Lost Cubit".

Sacred Cubit, Lost Cubit en New Cubit

Binnen de Light-Life-lineage bleef het niet bij één maat. De Sacred Cubit is de bekendste en wordt gebruikt voor een breed, harmoniserend veld. De Lost Cubit wordt binnen dezelfde traditie gekoppeld aan een andere veldkwaliteit en een intensere werking. Later kwam daar de New Cubit bij, opnieuw met een eigen lengte en toepassing.

Het belangrijke idee is niet alleen de diameter die je uiteindelijk ziet, maar de totale draadlengte vóór de ring wordt gesloten. Ook halve, kwart- en andere fracties van een cubit worden gebruikt. De officiële beschrijving van Light-Life Technology laat zien hoe nauw maat, draairichting, sluiting en vorm in deze traditie met elkaar verbonden zijn. Een tensorring is daarmee geen willekeurig gebogen stukje koper, maar een geometrisch object dat volgens een specifieke lineage wordt opgebouwd.

Van sieraad tot kraan-accessoire

Tensorringen worden in de traditie van Spurling in allerlei vormen gebruikt: als sieraad, als los energie-object, en, in de vorm die Kopero verkoopt, als ring die je om een waterkraan schuift. Bij een gesloten koperen lus ontstaat volgens tensorprincipes een stabiel, ordenend veld rondom stromend water. Precies dezelfde eigenschap die de ring als sieraad of energie-object aantrekkelijk maakt, wordt hier toegepast op je dagelijkse kraanwater.

Waarom koper

Dat de keuze op koper viel, is geen toeval. Koper is na zilver het best geleidende metaal ter wereld, met een elektrische geleidbaarheid van ongeveer 5,96×10⁷ S/m. Dat is de reden dat koper al eeuwenlang opduikt in tradities die met energie en geleiding werken.

Orgonite: dezelfde koperspiraal, een andere toepassing

Wie eenmaal oog heeft voor gebogen koperdraad als energie-object, komt al snel een verwante overtuiging tegen: orgonite. Orgonite bestaat doorgaans uit koperdraad dat in spiralen is gewikkeld en samen met kwartskristallen ingegoten in kunsthars, vaak met kleine metaalspaanders erdoorheen. De basis van dit idee ligt, opnieuw, bij Wilhelm Reich, dezelfde psychoanalyticus die decennia later ook Spurling inspireerde. Reich introduceerde het begrip "orgon" als aanduiding voor een universele levensenergie. In de orgonite-overtuiging wordt gesteld dat de combinatie van koperspiraal, kwarts en hars elektromagnetische straling (EMF) zou "transmuteren" naar deze levensenergie.

Het is, net als bij de tensorring, een claim die voortkomt uit Reichs eigen ideeën over orgon-energie. Wat orgonite en de tensorring wel gemeen hebben, is de vorm: een koperen spiraal als kernelement. Twee verschillende tradities, dezelfde intuïtie over wat gebogen koper zou kunnen doen.

Koperen ring met concentrische energieringen, zoals beschreven in de overtuiging rond koper en energie "energieveld"
Dezelfde koperspiraal-vorm die volgens de orgonite-overtuiging een energieveld zou opwekken.

De Kopero-blindtest met water

Een tensorring nodigt uit tot ervaren. Vul twee identieke glazen met hetzelfde kraanwater en laat iemand anders één glas volgens de tensortraditie behandelen, bijvoorbeeld door het in of bij de ring te plaatsen. Laat die persoon de glazen als A en B coderen, zodat jij niet weet welk water bij de ring stond.

Proef beide op dezelfde temperatuur en schrijf direct drie dingen op: smaak, mondgevoel en nasmaak. Wissel de volgorde en herhaal de proef op meerdere dagen. Veel gebruikers beschrijven behandeld water als zachter of ronder; met een blinde opzet ontdek je wat jouw eigen zintuigen vertellen, zonder dat het antwoord vooraf al vaststaat.

Verder lezen

Benieuwd naar andere verhalen binnen dezelfde overtuiging? Lees ook over piramide-energie, van een Franse handelaar tot Russische glasvezelreuzen, en over torsievelden en het verhaal achter Kozyrev en Wilcock.

Wat begon als het idee van één metaalbewerker in zijn werkplaats, is uitgegroeid tot een object dat wereldwijd wordt gebruikt: om de vinger, op tafel, of, zoals bij Kopero, om de kraan. Wil je zelf ervaren wat een tensorring met je kraanwater doet? Bekijk de tensorring van Kopero, of ontdek de rest van het assortiment in de volledige collectie.

Terug naar blog